بخش ۹ - الاحوال
بود احوال افاضات مواهبسوی عید از جناب رب واجب
شود وارد بعبد از حسن اعمالکه قلب و نفس از و گردد نکو حال
ز حق نازل بمحض امتنان استدل از وی در تحول هر زمانست
برد دل را زپستی سوی بالاهماره تا جناب حق یکتا
بماند از ترقی گر زمانیرسیده بروی از فعلی زیانی
هر آن دل در عمل بیعیب و نقص استز تحویل نکو دایم برقص است
اگر آگه شوی ز احوال کان چیستیقین دانی که غیر از موهبت نیست
چو یابی در طریقت اجر اعمالشوی خود مستعد بر حسن احوال