بخش ۶۹ - جهتاالضیق والسعه
جهت باشد یکی ضیق وسعت بازبود تنزیه ذات اول جهت باز
که دور از عقل و فهم و اشتهار استخود آن از وحدت ذات اعتبارست
بسوی غیر با او اتساعینباشد نزد عقل و اطلاعی
در این وحدت تعقل لایلیق استحقیقیه است و از هر فرض ضیق است
از آن گویند او را غیر ذاتشبنشناسد کسی از ممکناتش
دوم کو را سعت باشد مناسبظهور اوست در کل مراتب
ز اسماء و صفات او اعتبار استظهورش در مظاهر آشکار است