بخش ۵۱۵ - همهالافاقه و همهالانفه و همهه الغالیه
ز همتها یکی باشد افاقتکه اول همت است اندر لیاقت
بود آن باعث ارجوئی نشانیبکسب باقی و هم ترک فانی
تو ثانی همت آنرا آنفه داندرجه ثانی از همت بود آن
کراهت باشد آنرا زاجر اعمالتوقع نبودش پاداش افعال
نخواهد در عمل از حق جزائیندارد در نظر خوف و رجائی
سیم همت بود اندر توالیخود آن زارباب همتهای عالی
که ایشانرا تعلق جز بحق نیستنظر هیچ از رهی بر ما خلق نیست
نه هرگز ملتفت بر ممکناتندنه واقف هم در اسماء و صفاتند
نه از مستقبل آگه نی زماضینه از حال و مقامی شاد و راضی
همه مقصودشان تعظیم ذاتستفراغت همشانرا از جهاتست