بخش ۵۱۳ - الهو
بود هو اعتبار از ذات حضرتز حیث اختفا و فقد غیبت
از آن وضع نفس مانند هوشدکه روح اندر تن از پیوند هوشد
تو را هستی دلیل تام ذات استنفس هم دمبدم پیغام ذاتست
ز نام خود فرستد بر تو پیغامکه یادآور ز جود صاحب اکرام
تصور کن تو کی ذی روح بودیکجا بودت نمودی یا که بودی
تو را حق در وجود آورد و شئی کردبهار این گلشنت را بعد دی کرد
غنای حق و فقر خود بیاد آرز نام هو که دارد در تو تکرار
ودیعه هستی است این داری ار هوشکجا آدم کند ایندم فراموش
غرض هو رتبه غیبالغیوبستنفس نقش وی از بهر وجوبست