بخش ۳۸۲ - المجذوب ۴ بیت بود مجذوب آنکو حق زعونشگزیند بهر خویش از هر دو کونش دهد تطهیر هم از ماء قدسشنیندازد بجز بر خویش انسش بفرق اندازدش ظل مواهبچو برقش بگذراند از مراتب نبیند زحمت راه و منازلشود ناگه ببزم جمع و اصل