بخش ۳۷۳ - اللوامع
لوامع باشد آن انوار ساطعکه مر اهل بدایت راست لامع
بحس مشترک عکس خیال استو زآنجا منعکس بر حس و حال است
مشاهد را شود پیدا بظاهرچه نور مهر و مه مشهور و باهر
گهی باشد که آید سرخ در دیدخود آن از قهر برنفس است و تهدید
و گر از لطف و احسانست و رحمتمکاشف را بود مایل بخضرت
غلبه نور لطف و قهر غالببسبز و سرخ لامع بر مناسب
ز بهر مبتدی اغلب لوامعبود نوری که بر دل گشت طالع
گه احمرگاه اخضر باشد آنهمبحکم قهر و لطف الله اعلم