بخش ۳۱۴ - عینالحیوه
بود عین الحیوتت باطن حیهر آن زان چشمه نوشد جرعه وی
نیابد بر حیاتش ره مماتیکه یابد از حیات حق حیاتی
بود پس زنده هر شیئ بعالمحیات اوست زین انسان اعظم
چو بر حق زنده هر چیزیست ز اشیاءکه جز او را حیاتی نیست اصلا
هر آدم جلوهگاه اسم حی شدسبب او بر حیات کل شیء شد