بخش ۲۶۷ - عبدالممیت
بود عبدالممیت آن کز ولایشبمیراند حق از نفس و هوایش
چو مرد از نفس بر حق زنده گرددباوصاف نکو پاینده گردد
ز شهوت و ز غضب چون مرد بازشنماید زنده حق غیر از مجازش
بدینسان بر نفوسش بیتوقفدهد حق باز تأثیر و تصرف
که باشد بر اماته خلق قادرز نفس و حال و اخلاق مغایر
تواند پس بحقشان زنده سازدبنور عقلشان پاینده سازد
چه باشد تا که قدر همت آنکه گیرد زین مؤثر روح و ریحان