بخش ۲۳ - الآن الدائم
ز آن دایم اگر با افتتاحیز من کن گوش نیکو اصطلاحی
بود آن امتداد پادشاهیظهور حضرت باری کماهی
در آن مدت ازل عین ابددانبر این معنی کلام ما سند دان
ازل را با ابد با وقت حاضریکی دان هم بباطن هم بظاهر
زمان سر مد بود در اصل و باطنهم آنات زمانی را مواطن
بود ثابت بحال خویش و قایماز آن دانیم آن را آن دایم
تغیرها در او همچون نقوش استبظاهر ناطق و باطن خموش است
در آنجا صبح و شام و روز و شبنیستبه جز یک آنِ واحد نزدِ رب نیست