بخش ۱۸۸ - الظل

۱۲ بیت

مراداز ظل وجودی دان اضافیبود وین اتفاقی نی خلافی

بود ظاهر بتعیینات اعیاندگر احکام آن بی‌کسر و نقصان

خود اعیانند معدومات محضهباسم نور ظاهر لحظه لحظه

وجود خارجی پیدا شد از نورکه اندر علم بد معدوم و مستور

وجود خارجی خود عین نور استظهور ظل بنور اندر ظهور است

از آن رو در نبی فرمود معبودبکیف مد ظل اشعار ممدود

بود بسط وجود اعنی اضافیبسوی کل ممکن بی‌منافی

عدم باشد پس آن ظلمت بمشهورکه باشد در ازاء این چنین نور

هر آن ظلمت بهر منظور باشدمراد از انعدام نور باشد

ز شأن اوست گر باشد مقدرکه از وجهی شود وقتی منور

مثال ظلمت کفر اندر انسانکه معدوم است از وی نور ایمان

ولیکن نور ایمانراست قابلبدینسلان نور و ظلمتها مقابل

خلاصه

هوش مصنوعی: این متن درباره وجود و عدم در فلسفه و عرفان صحبت می‌کند. نویسنده به رابطه بین نور و ظلمت اشاره دارد و وجود را به نور و عدم را به ظلمت تشبیه می‌کند. وجود به عنوان "ظل" یا سایه‌ای از نور در نظر گرفته می‌شود و آنچه وجود دارد، ناشی از نور است. همچنین، اشاره می‌شود که هر چیز که ظاهری دارد، در واقع یک حقیقت نوری است، اما عدم و ظلمت به معنای نبود نور و حقیقت است. نویسنده تصریح می‌کند که ایمان، نور است و کفر، ظلمت؛ به این ترتیب، فرد می‌تواند نور ایمان را در دل داشته باشد در حالی که ظلمت کفر نیز وجود دارد. در کل، متن به تبیین مفاهیم وجود، عدم، نور و ظلمت در زندگی انسان می‌پردازد.