بخش ۱۶۴ - باب الصاد صاحبالزمان و الوقت و الحال
شنو از صاحب وقت و زمان حالتحقق باشد آن بر جمع افضال
که جمعیت باولی بر زخیتبود اندر کمال معنویت
بود آگاه بر کل دقیاقهم از اسرار اشیاء و حقایق
که آنها خارج از حکم زمانستزمانش در تصرف چون مکانست
بود در تحت امر او باجمالمساوی ماضی و مستقبل و حال
بود این جمله یعنی آن دایمصافت و حال او را ظرف لازم
به طی نشر مالک بر زمان استبقبض و بسط حاکم بر مکان است
چو او دارد تحقق بر حقایقز جزو و کل ایجاد و خلایق
بلند و کوته و بسیار و اندکبود اندرزمان حاضرش یک
بود در عقل آنسانس تصرفبود اندر و هم دارد بیتوقف
تصرفای او را دار تصدیقتو از راه شهود و کشف و تحقیق
فعالش در حقایق فوق فهم استو رای طور حس و عقل و وهم است
مسلط بر عوارض بر مقادیرخود او باشد بتبدیل و به تغییر