بخش ۱۱۲ - الرعونه

۶ بیت

رعونت چیست حظ از خویش بردنتوقف در حظوظ نفس کردن

رعونت عبد را دامی بود سختخوش آنمردی کز او بیرون بر درخت

مشو رعنا گرت عقلی بود زهمخنث بودن از رعنائیت به

بزیر نفس عیب استت فتادنبکس یعنی که خود را جلوه دادن

بتحقیق این بود رعنائی عامنه خاص آنکو بود بر رهروان دام

بود رعنائی خاص آنکه محظوظشوی از هر چه کان شد در تو ملحوظ

خلاصه

هوش مصنوعی: رعونت به معنای خودپسندی و لذت بردن از خود است. فردی که در این حالت قرار می‌گیرد، تنها به اندیشه‌های نفسانی خود توجه دارد و در دام خودخواهی می‌افتد. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که خوشبخت کسی است که از این خودپسندی فاصله می‌گیرد. در واقع، رعنایی واقعی به معنای جلوه‌گری و خودنمایی نیست، بلکه این است که فرد از هر چیزی که در او مورد توجه است، فاصله بگیرد و از حالت خودپسندانه خود بیرون بیاید. رعنایی خاص به این می‌پردازد که فرد از لذایذ نفسانی فراتر رفته و خود را در مسیر تعالی قرار دهد.