بند ۸۸
اقطار اشک می دمد از تاک کربلاجای عنب زهی عجب از خاک کربلا
از گردش سپهر سها تا سهیل ریختدر خاک و خون کواکب افلاک کربلا
ظلمی که برنژاد علی ز آل حرب رفتکی درک گنه آن کند ادراک کربلا
بر نسخه ی نشاط دو کیهان قلم کشیدیک حرف از حدیث تعب ناک کربلا
گلزار دین ز تاب عطش خشک و تر دریغاز خون نوخطان خس و خاشاک کربلا
هفتاد روضه لاله و گل داد بی دریغبر باد فتنه صرصر هتاک کربلا
نه ابطال را گذاشت نه ز اطفال درگذشتجلاد رحم خواره ی بی باک کربلا
در بذل آب و ریزش خون های محترماسراف صرف بنگر و امساک کربلا
ای شهد شوق کوی شهادت بیا که بردشیرینی تو تلخی تریاک کربلا
جیحون و نیل و دجله کند کی برابریبا بحر اشک دیده ی نمناک کربلا
در محشرش سمند سعادت کنند زینسر هر که ساخت زینت فتراک کربلا
بطحا و یثرب و نجف و کوفه خود مگرشفع گنه کنند بر اشراک کربلا
روزی که میر کعبه کشد ز انتقام کیناز خیره خصم خونی صفاک کربلا
شایدکه دست عدل و عطا مرهمی نهندبر زخم های سینه صد چاک کربلا
ترسم که کربلا چو به محشر قدم زندنگشوده لب صفوف قیامت بهم زند