بند ۵۷

۱۵ بیت

در کربلا نه آب به قیمت گران فتادنز چشم ها چو چشمه ی حیوان نهان فتاد

یا خود بهای آب فزون از نفوس بودیا خون و جان فاطمیان رایگان فتاد

البته سبطیان همه میرند از عطشمنع و عطای آب چو با قبطیان فتاد

از فرط التهاب و عطش پیش چشم ویهامون سحاب دوده و گردون دخان فتاد

از دست دل زمان صبوری به پای رفتتا پای از رکابش و دست از عنان فتاد

آن را که زلف حور به سر چتر می کشیددر آفتاب ظل سنان سایبان فتاد

در ترکتاز چرخ به مرغان باغ دینشاهین و کبک بیش و کم از آشیان فتاد

سرها به نی چو پیشرو اهل بیت شدغوغای کودکان جرس کاروان فتاد

شهباز کشته خفت به زندان خامشیتیهوی زنده در قفس از آشیان فتاد

غمگین و شاد را به غم نینوای ویچون نینوای غم همه از استخوان فتاد

جز ز اشک و آه شرح نیارم نگاشتنآن راز را که خون جگر ترجمان فتاد

افسانه های کهنه و نو برکنار رفتتا این حدیث کهنه و نو در میان فتاد

چون مو ز شرم سوخته با آنکه کلک مندر بسط این مصیبه بسی تر زبان فتاد

کی می توان شمرد کجا می توان نوشتاین غم که همچو وصف عدو بی کران فتاد

بگذار و بگذر ای قلم از نقل این سخنکاین لقمه، لقمه ای است که بیش است از دهن