شمارهٔ ۱۹

۲ بیت

از لعل شکر لب تو دوری چه کنمدر طیبت آن به بی حضوری چه کنم

گیرم که تو بی من گذرانی همه عمرمن بی تو ز فرط ناصبوری چه کنم