بخش ۲۵ - جواب
بریز ای ساقی ای جامت سر جمبساغر از خم اسمای اعظم
می سر در حضور می پرستانکه بسپارند در این کوی مستان
تمامی مست صهبای الستندمدام از نشاء/ه توحید مستند
خدا این می بجام اولیا ریختننوشد جز ولی می کش خدا ریخت
شراب قدس ذات فیص اقدسبجام جلوه فیض مقدس
خدا افکند از میخانه ذاتکه در او نفی کونینست اثبات
لطیفست و خبیر و روح پروردماغ اولیا زین می معطر
ز شربش مست گشتند و بمستیطرب کردند وقت می پرستی
طرب را چون زدندی باب ذابوازاتش چون شدندی آب طابوا
شدندی پاک و خالص نیز حاصلپس از حاصل شدن گشتند واصل
وصول دل هیولای کمالستکمال صورت او اتصالست
ولی در اتصال دل بلا فرقحبیبستی و در بحر فنا غرق
مر این می را نباشد حد و غایتنباشد می پرستان را نهایت
می حق بیحد و میخواره بی حدمحالست انقطاع فیض سرمد
بحد ظرف و استیلای مظروفبمستی اولیا را کرد معروف
برون از حد و افزون از شمارندچسان پنهان کنم چندین هزارند
توان تعداد استاره سما رااگر تعداد بتوان اولیا را
سواد جسم نور دل نپوشدکسی خورشید را در گل نپوشد
ولایت را نشاید کرد پنهانکه خورشیدست بر گردون اتقان
ز آدم تا بخاتم هر پیمبرولایت دارد از دادار داور
ز شخص نوح تا آدم بود بینمشارستند در صورت بهذین
بنوعست این نه بر شخص معینبصورت لیک در معنیست یک تن
بصورت صد هزاران بل فزونندولی در معنی از صورت برونند
عدد چون در مراتب گشت ظاهرمراتب گشت موجود و مظاهر
بصورت ثلثی و ثمنی و سدسیبمعنی نیست جز یک ذات قدسی
ولایت را مطابق با عدد کندماغ درک معنی را مدد کن
ولایت مطلق و موجود بر حقبتقیید آمد از اطلاق مطلق
برون زد خیمه از اوج تقدستجلی کرد در آفاق و انفس
سرایت کرد در طور مسالکبسر سینه سینای سالک
ز سمت السیر این بیدای ایمندرختی گشت پیدا سبز و روشن
بدیدارش نمودی آتش از دورچو شد نزدیکتر شد جلوه نور
ز بیخ و اصل و شاخ و برگ ناگاهتکلم کرد بر انی انا الله
ز سر تا ناخن پا منجلی شدز دل بگذر تن سالک ولی شد