شمارهٔ ۵۲۶
چو به درد خوی کردی به دوا توان رسیدنبه قضا رضا چو دادی به خدا توان رسیدن
چو خیال عشقبازان به هوای دل قدم نهکه به منزل محبت نه به پا توان رسیدن
به درآ ز راه چشمم چو نگاه، دلنشین شوکه ز مروه چون گذشتی به صفا توان رسیدن
دل من ز دجلهٔ غم به کنار، بانگ می زدکه توان گذشتن از ما به شما توان رسیدن
مرو از پی خیالی بنشین به گوشهٔ دلکه به این حیات ناقص به کجا توان رسیدن
ز مجاز چون گذشتی به حقیقت آشناییکه ز سایه گر بریدی به هما توان رسیدن
به صفای خود سعیدا بنشین به گوشهٔ دلکه به این حیات ناقص به کجا توان رسیدن