شمارهٔ ۳۶۷
بشنوید این نکته را ای اهل رازشد از این مقبول محمودی ایاز
پیشتر زان محو گردی در جهانخویش را از خاطر خود محو ساز
خوب بودی گر سخن از این و آنپس روا بودی کلام اندر نماز
گر حریفت پر دغا افتاده استنقد جان را در دغایش پاک باز
گرچه ناز از یار باشد خوش اداخوش نما باشد ز عاشق هم نیاز
فارغ آید از تمیز دیگرانهر که خود را کرده باشد امتیاز
چشم دل خواهی سعیدا وا شودخاک پای [نیکوان] را سرمه ساز