شمارهٔ ۲۷۷
به ناز دل ز تو بردن خوش است خوش باشدز ما نیاز سپردن خوش است خوش باشد
شراب صبح که خورشید داغ نشئهٔ اوستقسم به روی تو خوردن خوش است خوش باشد
چنانچه با تو مرا زندگی [خوشایند] استبه یاد وصل تو مردن خوش است خوش باشد
گذشتم از سر دنیا و آخرت هر دوکه ترک غیر تو کردن خوش است خوش باشد
رقیب گرچه ضعیف است در نظر مگذارکه مو ز دیده ستردن خوش است خوش باشد
به هر بهانه سعیدا در این فراق آبادنفس به ذکر شمردن خوش است خوش باشد