شمارهٔ ۲۲۲

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: ورمیگردد۷ بیت

چو از نور تجلی ساغری سرشار می‌گرددحباب‌آسا تهی از خود تمامی یار می‌گردد

به یاد تیغ آن ابرو بلندآوازه شد شعرمچو حرف ماه نو در کوچه و بازار می‌گردد

وجودی را که باشد ذره‌ای از مهر او در برچو مهر عالم‌آرا جمله تن دیدار می‌گردد

مگر خواهد نمودن تیغ ابرو را نمی‌دانمخیال [جان‌فشانی] بر سرم بسیار می‌گردد

نیفتد کار با ابنای عالم هیچ کافر راکه خضر از عمر جاویدان خود بیزار می‌گردد

کدامین خلوت از عمامه بهتر ای ریاپیشهکه مولانا عزیز از گوشهٔ دستار می‌گردد

شکستی ساغر ما را سعیدا گر خبر یابددهان شیشهٔ می دیدهٔ خونبار می‌گردد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و پرمعنایی عشق و ارادت به محبوب پرداخته است. شاعر با بیان این که نور عشق مانند ساغری سرشار است، نشان می‌دهد که عشق می‌تواند انسان را از خود بی‌خود کند. ابرو و تیغ آن اشاره به زیبایی و قدرت جذابیت محبوب دارد. وجود هر کسی که ذره‌ای از محبت محبوب را در دل داشته باشد، به نوعی با جمال و جمال عالم آرا در ارتباط است. شاعر همچنین به این نکته اشاره می‌کند که ممکن است تصمیم به بروز عاشقانه‌هایش بگیرد و عشق برای او بسیار مهم است. در انتها، موضوع حیاتی بودن عشق و فرار از دنیای مادی و ریا را به تصویر کشیده است.