گنج

شمارهٔ ۱۷۹

قافیه: ارفت۵ بیت
دیده ای کان صبح را در خواب یافتتا به گردن خویش را در آب یافت
از در میخانه روگردان مشوهر که چیزی یافت از این باب یافت
عمرها باید که دل پیچد به زلفشانه کی یک موی را بی تاب یافت؟
هر که شد بیدار از خواب گرانماسوای خویش را در خواب یافت
عاقبت خواهی سعیدا حق بخواهبی مسبب کی کسی اسباب یافت؟