شمارهٔ ۱۴۴
چاک پیراهن یار و نظر پاک، یکی استگوشهٔ دامن پاک و دل غمناک یکی است
بعد مردن نکشم منت آرایش قبرچون برد خواب گران تخت زر و خاک یکی است
مطلب از سیر چمن روی تو باشد ما راچون تو منظور نباشی گل و خاشاک یکی است
دست بردار ز جان چون اجلت کرد اسیرصید را گوشهٔ دام و سر فتراک یکی است
بحر و بر هر دو سعیدا ز ازل یاراننددل حسرت زده و دیدهٔ نمناک یکی است