گنج

شمارهٔ ۵۱۲

فضای چرخ تنگی می کند بر مغز پرشورمقبای دار کوتاه است بر بالای منصورم
چنان باریک بین گردیده ام از عاقبت بینیکه جوی شهد آید در نظر چون نیش زنبورم
ز صحرای شکرریز قناعت گوشه ای دارمکه آید در نظر ملک سلیمان دیده مورم