شمارهٔ ۳۴
قانع به جرعه نیست لب میگسار مامیخانه را به آب رساند خمار ما
ای جلوه نسیم ترحم چه کوتهی استدر غنچه زنگ بست گل اعتبار ما
از نخل موم صد گل رنگین شکفت و ریختیک برگ سبز سر نزد از شاخسار ما
امشب که آمده است به کف سیب آن ذقنخالی است جای شیشه می در کنار ما