گنج

شمارهٔ ۲۶۱

آنچه آن روی لطیف از سایه مژگان کشیدکی عذار ماه مصر از سیلی اخوان کشید؟
عاشقان را از تمتع مانعی جز شرم نیستدر حریم وصل می باید مرا هجران کشید
می توانی گنج ها از نقد وقت اندوختنگر توانی پای خود چون کوه در دامان کشید