گنج

شمارهٔ ۲۰۵

هیچ کس بی گوشمال روزگار آدم نشدغوطه تا در خون نزد شمشیر صاحب دم نشد
نیست گوهر را به از گرد یتیمی کسوتیاز غبار خط صفای چهره او کم نشد
از شکست خویش بالاتر نباشد هیچ فتحنیست استاد آن که از شاگرد خود ملزم نشد