گنج

شمارهٔ ۲۰۱

هر قدر نقاش نقش او به دقت می‌کشدچون نظر بر رویش اندازد خجالت می‌کشد
شعله جواله یک نقطه است چون ساکن شودسیر و دور سالکان آخر به وحدت می‌کشد
آبروی جرم اگر این است، در دیوان عفوعاصی از ناکرده بیش از کرده خجلت می‌کشد