شمارهٔ ۱۸۷
ناله بلبل به بال شیون ما می پردچشم شبنم در هوای گلشن ما می پرد
آفتابی هست در طالع شبستان مرایک دو روزی شد که چشم روزن ما می پرد
از فغان ما گلستانت بلند آوازه شدشعله حسنت به بال دامن ما می پرد
حاصل ما تنگدستان را به چشم کم مبینچشم برق از اشتیاق خرمن ما می پرد