پرش به محتوا

گنج

گنج›صائب›مطالع›شمارهٔ ۵۰۹

شمارهٔ ۵۰۹

قافیه: ندگی۱ بیت

زان لب نتوان کرد به دشنام کنارهتیغ دو دم اوست مرا عمر دوباره

خلاصه

هوش مصنوعی: این بیت شعر به این معناست که نمی‌توان به زشتی از کسی که لَبی شیرین دارد، انتقاد کرد، زیرا آن شخص به‌گونه‌ای است که با زبانش می‌تواند بر زندگی دیگران تاثیر مثبت یا منفی بگذارد. در واقع، از زبان او می‌توان امید به زندگی دوباره داشت و به همین دلیل، انتقاد از او کار درستی نیست.

پیشینشمارهٔ ۵۰۸ پسینشمارهٔ ۵۱۰

متن‌ها از گنجور؛ سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.

قلم وزیرمتن — میزبانی محلی