پرش به محتوا

گنج

گنج›صائب›مطالع›شمارهٔ ۳۳۴

شمارهٔ ۳۳۴

قافیه: اهگذارند۱ بیت

تا گوهر ذات تو نهان زیر زمین شدگردون چو نگین خانه افتاده نگین شد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر به ارزش و ذات باطنی انسان اشاره شده است. شاعر بیان می‌کند که این گوهر درونی ممکن است در عمق وجود فرد پنهان باشد، اما تأثیر آن بر جهان و زندگی همچون نگینی در گردون می‌درخشد. به عبارتی دیگر، اگرچه ذات انسان ممکن است در ظاهری خفی و پنهان باشد، اما در نهایت ارزش و زیبایی آن بر همگان نمایان می‌شود.

پیشینشمارهٔ ۳۳۳ پسینشمارهٔ ۳۳۵

متن‌ها از گنجور؛ سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.

قلم وزیرمتن — میزبانی محلی