پرش به محتوا

گنج

گنج›صائب›مطالع›شمارهٔ ۱۹۷

شمارهٔ ۱۹۷

قافیه: مبود۱ بیت

دور ساغر بی هوای ابر پا در گل بودبادبان کشتی می ابر دریا دل بود

خلاصه

هوش مصنوعی: در این بیت، احساساتی نظیر وابستگی و ناامیدی بیان شده است. "ساغر" یا جام برای نوشیدن و "ابر" نمادی از تغییر و ناپایداری است. در اینجا، کشتی که به بادبان‌هایش دریا دل (به معنی عمیق و پر احساس) متکی است، به معنای بینش و امیدواری در میان چالش‌ها و مشکلات است. به طور کلی، تصویرگری از وضعیت‌هایی است که در آن روزگار و احساسات در تضاد با یکدیگر قرار دارند.

پیشینشمارهٔ ۱۹۶ پسینشمارهٔ ۱۹۸

متن‌ها از گنجور؛ سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.

قلم وزیرمتن — میزبانی محلی