غزل شمارهٔ ۷۰۳
در آتش است نعل، نسیم بهار رارنگ ثبات نیست گل اعتبار را
از برق و باد نعل رحیلش در آتش استمنزل کجاست قافله نوبهار را؟
چون زندگی به کام بود مرگ مشکل استپروای باد نیست چراغ مزار را
بی طاقتی است قسمت منعم ز جمع مالاز گنج پیچ و تاب بود رزق مار را
روشندلان همیشه به سختی بسر برنددر سنگ زندگی بسرآید شرار را
کم بخت را ز نعمت الوان نصیب نیستمژگان به خون گل نشود سرخ خار را
چشم ترا به سرمه کشیدن چه حاجت است؟کوته کن این بهانه دنباله دار را!
صائب کنون که دور به کام تو می رودبشکن به ساغری سر و دست خمار را