غزل شمارهٔ ۶۶۴۳
چون چنگ هر رگ من، دارد سری به نالهدارد نشان داغی، هر عضو من چو لاله
با تیره روزگاران ماتم چه کار سازد؟سرمه چه رنگ دارد بر دیده غزاله؟
جز خون دل نصیبی از خوان قسمتم نیستچون لاله دفتر داغ تا شد به من حواله
صحبت ز پرتو او رنگ نشاط داردبی پان می مبادا هرگز لب پیاله
در دست آه من نیست بر گرد او نگشتنبی اختیار گردد بر گرد ماه هاله
کیفیت است مطلب از عمر، نه درازیخضر و حیات جاوید، ما و می دو ساله