غزل شمارهٔ ۶۵۲۶
ز شرم قد بلند تو آب گردد سروبه زیر خاک نهان از حجاب گردد سرو
در آن چمن که نهال تو جلوه گر گرددز طوق فاخته پا در رکاب گردد سرو
ز بس خراب شد از جلوه تو، نزدیک استکه آشیانه جغد و غراب گردد سرو
بلند نام ز عشق است حسن هر جا هستز جوش فاخته مالک رقاب گردد سرو
به خار و خس نتوان کشت شعله را، ترسمز سوز سینه قمری کباب گردد سرو
ز طوق فاخته گردابها کند تصویراگر ز شرم تو زین گونه آب گردد سرو
در آن ریاض که صائب قلم به کف گیردعجب که سبز دگر از حجاب گردد سرو