غزل شمارهٔ ۶۵۱۷
رسید خانه زین عاقبت به کام از توهلال یکشبه اش شد مه تمام از تو
چه نسبت است به خورشید رنگ روی ترا؟که ریگ بادیه گردید لعل فام از تو
ز نقش پای چه گلدسته ها به سر زده استزمین ساده دل ای سرو خوش خرام از تو
ز من پیام خود ای شهسوار باز مگیرکه تازیانه شوق است هر پیام از تو
مرا ز تیغ تغافل بس است ایماییمن آن نیم که توقع کنم سلام از تو