غزل شمارهٔ ۶۰۱
وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: شرا۵ بیت
شکیب نیست ز معشوق، عشق سرکش راکه سوختن نبود اشتهای آتش را
ز چوب گل من دیوانه را چه ترسانی؟کسی به چوب نترسانده است آتش را
تلاش مرتبه امتیاز کمتر کنشکست بیش رسد تیر روی ترکش را
کدام عمر به کیفیت بلند رسد؟به آب خضر چه نسبت شراب بی غش را؟
دهم چه عرض سخن بر سیه دلان صائب؟به خاک تیره چه ریزم شراب بی غش را؟