غزل شمارهٔ ۵۷۴۹
چگونه پیش رخ نازک تو آه کنمدلم نمیدهد این صفحه را سیاه کنم
نه آه بر لب و نه گریه در نظر دارمچسان نگاه بر رخسار صبحگاه کنم
هزار رنگ گل داغ در بغل دارمنه لالهام که همین صفحهای سیاه کنم
دوبار به رخ او دیدن از مروت نیستتمام عمر چو آیینه یک نگاه کنم
مرا به گوشه چشم ترحمی دریابکه نیست طاقت آنم که نیم آه کنم
به سد آهن اگر کار آه من افتدبه نیم آه برابر به خاک راه کنم