غزل شمارهٔ ۴۸۲

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: یناستاینجا۷ بیت

فتنه روز جزا خانه نشین است اینجافتنه این است که در خانه زین است اینجا

مردی از پرده ناموس برون آمدن استهر که مانده است درین پرده، جنین است اینجا

پیش جمعی که نمودند قیامت را نقدصبح محشر نفس باز پسین است اینجا

وحشی فیض، شکار دل بی قیدان استپرده دیده صیاد، کمین است اینجا

خاکساری رخ دشمن به زمین می مالدآسمان عاجز هر خاک نشین است اینجا

اختیاری است فنای دل روشن گهرانمرگ زهری است که در زیر نگین است اینجا

در قیامت دل پر آبله دارد صائبدست هر کس صدف در ثمین است اینجا

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف حال و هوای روز قیامت و فتنه‌های آن می‌پردازد. او می‌گوید که فتنه در خانه‌ی دل‌ها و در پس پرده‌ها مستتر است. بر این اساس، کسی که از پرده‌ی ناموس بیرون می‌آید، نشان از به هم ریختگی و شگفتی دارد. در جمعی که قیامت را به تماشا نشسته‌اند، نفس‌ها به تنگنای پایانی نزدیک می‌شود. شاعر همچنین به حالِ دل‌های وحشی و بی‌قید اشاره می‌کند که همچون شکاری در کمین هستند. در اینجا، خاکساری و نزول به زمین در برابر دشمن بیانگر مرارت‌هاست و آسمان عاجز از یاری خاکی‌هاست. در نهایت، شاعر به این نکته می‌رسد که دل‌های روشن و باارزش در فنای خود اختیار دارند و مرگ، همچون زهر زیر نگین پنهان است. دلی که پر از درد است، در روز قیامت نمایان می‌شود و در دست هر کسی در آن روز، گوهری نهفته است.