غزل شمارهٔ ۴۷۴

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: ینهدریا۶ بیت

چسان گردد تهی از عقد گوهر سینه دریا؟که هر موج خطر قفلی است بر گنجینه دریا

ندارد تربیت تأثیر در دلهای ظلمانیکه عنبر را نسازد پخته جوش سینه دریا

تپیدن گوهرم را قطره سیماب می سازدچو می افتم به فکر صحبت دیرینه دریا

به وصل گوهر شهوار آسان نیست پیوستنکه هر گرداب باشد مهر بر گنجینه دریا

دل پر خون مرا آزاد کرد از قید خودبینیکه شوید عکس را از چهره ها آیینه دریا

میندیش از غبار معصیت با رحمت یزدانکه گردد صاف سیلی از سینه بی کینه دریا

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بررسی پیچیدگی‌های درونی و معنوی انسان و ارتباط او با حقیقت‌های عمیق زندگی می‌پردازد. شاعر به زیبایی دریای دل و گوهرهای درون آن اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که قفل‌هایی که بر گنجینه دریا (دل) وجود دارد، ناشی از خطرات و چالش‌هاست. تأثیر تربیت در دل‌های تاریک کم‌رنگ است و برای رسیدن به حقیقت و وصال با گوهر خود، انسان باید از خودبینی رها شود. همچنین، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که نباید از گناهان و اشتباهات ترسید، زیرا رحمت الهی می‌تواند دل را صاف و پاک کند، مانند سیلی که از دل دریا جاری می‌شود. در کل، شعر به جستجوی حقیقت در عمق وجود و رهایی از قید و بندهای دنیوی می‌پردازد.