غزل شمارهٔ ۴۷۳۵
برق سبک عنان نرسد در شتاب عمرزنهار دل مبند به مد شهاب عمر
گر بنگری به دیده عبرت، اشاره ای استهر ماه نو به جلوه پا در رکاب عمر
طول امل چه رشته که بر هم نتافته استشیرازه گیر نیست دریغا کتاب عمر
تا ممکن است ضبط نفس کن که هر نفستکبیر نیستی است به قصر حباب عمر
داغم ز عمر کوته و رعنایی املمی بود کاش طول امل در حساب عمر
صائب اگر امان دهدم عمر، می کنماز بوسه های کنج لبی انتخاب عمر