غزل شمارهٔ ۴۷۲۴
نادان ز حرص درتب و تاب است بیشتردر شوره زار موج سراب است بیشتر
درعالمی که خرج تماشا شود نگاهدر چشم باز، پرده خواب است بیشتر
آتش دل از فغان به نیستان تهی کنددر مغز پوچ شور شراب است بیشتر
نقصان درین بساط بود خوشتر از کمالبدر از هلال پا به رکاب است بیشتر
از دل، غرض گداختن و آب گشتن استگلهای باغ خرج گلاب است بیشتر
کام زمانه پرده ناکامی دل استاین آبها نقاب سراب است بیشتر
محرم ترست آتش جانسوز عشق راهر سینه ای که داغ و کباب است بیشتر
زین آبها که درگره سخت گوهرستامید من به موج سراب است بیشتر
افزود از دمیدن خط پیچ و تاب زلفبیم ستمگران ز حساب است بیشتر
صائب به وصل گنج گهر زود می رسداز عشق هردلی که خراب است بیشتر