غزل شمارهٔ ۴۵۳۰

وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)قافیه: ینباشد۷ بیت

ازبیم خط آن لب شد باریک و چنین باشدآن را که چنین زهری در زیر نگین باشد

درگوشه آن چشم است یاکنج دهن خالشچون دزد که پیوسته جویای کمین باشد

از شرم عذارتو با آن همه زیباییهر جا که رود خورشید چشمش به زمین باشد

از پرتو نور مهر بالیدن ماه نوچون فربهی رشته از در سمین باشد

آب از گره محکم سختی نبرد بیروناز می نشود خرم هر دل که حزین باشد

در روی زمین هر کس بندد به گره زر راخوب است که چون قارون در زیر زمین باشد

شد تازه ز پیغامش زخم دل من صائبهر کس نمکین افتاد حرفش نمکین باشد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره دارد و از ویژگی‌های ظاهری و باطنی او صحبت می‌کند. شاعر با استفاده از تشبیهات زیبا، موقعیت و حالت معشوق را توصیف می‌کند. او به نوعی از زهر و زیبایی در کنار هم صحبت می‌کند و نشان می‌دهد که زیبایی معشوق می‌تواند در عین حال مقلوب و خطرناک باشد. همچنین، احساسات شاعر درباره‌ی دردها و زخم‌های عاشقانه‌اش در سایه‌ی این زیبایی نیز ابراز شده است. در نهایت، شاعر به این نکته می‌رسد که عشق و پیوندها پیچیدگی‌های خاص خود را دارند و هر کدام داستان و احساسی را به همراه دارند.