غزل شمارهٔ ۴۵۰۸

وزن: فعولن فعولن فعولن فعولن (متقارب مثمن سالم)قافیه: اییندارد۸ بیت

چرا با دل من صفایی ندارداگر درد امشب بلایی ندارد

ره کعبه ودیر را قطع کردمبجز راهزن رهنمایی ندارد

که را می توان شیشه دل شکستنکدامین بت اینجا خدایی ندارد

سفر می کنی در رکاب جنون کنخرد در سفر دست و پایی ندارد

علم نیست در حلقه زهدکیشانکسی کاوعصا و ردایی ندارد

نگیرد دل عارفان نقش هستیزمین حرم بوریایی ندارد

سپهری است بی آفتاب درخشانبزرگی که دست سخایی ندارد

ازان است یکدست افکار صائبکه جز دست خودمتکایی ندارد

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به بررسی دردها و ناامیدی‌های خود می‌پردازد. او احساس می‌کند که دلش به چیزی آرامش نمی‌یابد و دچار درد و بلایی است. وی راه‌های مختلفی را برای یافتن آرامش امتحان کرده اما به نتیجه نرسیده است و به نوعی تنها و درمانده است. شعر به عدم وجود هدایتگر و راهنمایی اشاره می‌کند که بتواند او را در این مسیر یاری کند. همچنین به بی‌فایده بودن زهد و عبادت کسانی که فقط ظاهرسازی می‌کنند، انتقاد می‌کند. شاعر به حس پوچی در زندگی و مشکلات ناشی از جدایی از حقیقت می‌پردازد و در نهایت به این نتیجه می‌رسد که تنها مختار خود است و باید به خودش تکیه کند.