غزل شمارهٔ ۴۵۰۵

وزن: مفتعلن فاعلات مفتعلن فع (منسرح مثمن مطوی منحور)قافیه: اببراید۹ بیت

فتنه چشم تو چون ز خواب برآیداز طرف مغرب آفتاب برآید

دست دعای ملک دود ز دو جانبچون به بغل خانه رکاب برآید

ماه شب چارده ستاره روزستچون به لب بام بی نقاب برآید

لعل لبت آب بست بر لب خشکمتا در گوش تو چون ز آب برآید

صبح ز شرم تو زد گره به شکرخندمهر به دور تو با نقاب برآید

هر سر موگرشودزبان سؤالیچشم تو از عهده جواب برآید

از غلط اندازی فلک عجبی نیستچشمه حیوان گر از سراب برآید

دولت بیدار سرنهدبه کنارشهرکه به رویت سحر ز خواب برآید

گر به گلستان رسد ترانه صائبغنچه ز پیراهن حجاب برآید

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت چشمان معشوق می‌پردازد و توصیف‌هایی از تأثیرات آن بر زندگی و احساسات شاعر دارد. شاعر می‌گوید وقتی چشمان معشوق از خواب برمی‌خیزد، باعث می‌شود آفتاب از مغرب طلوع کند و دعای ملائکه به وجود آید. زیبایی او به ماه شب چهاردهم تشبیه شده و لبان او طعمی شیرین و مرطوب را القا می‌کنند. نشانه‌هایی از تأثیر عشق و زیبایی معشوق بر دل و دیدگان و حتی زندگی روزمره و دنیای اطرافش آمده است. شاعر با نگاهی عاشقانه و پر احساس به توصیف این زیبا می‌پردازد و به نوعی از وجود معشوق چشمه‌هایی از زندگی و شور و شوق را می‌ستاید.