غزل شمارهٔ ۴۳۱۹

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ربهمنرسید۹ بیت

از بحر فیض قسمت دیگر به من رسیدبردند دیگران کف وعنبربه من رسید

مهر قبول بر ورق من زد آسماناین داغ همچو لاله احمر به من رسید

هر نشأه ای که در جگر خم ذخیره داشتیک کاسه کرد عشق چو ساغر به من رسید

روزی که شد محیط کرم آستین فشانچندین هزار دامن گوهر به من رسید

در یوزه فروغ نکردم ز مهر وماهاین روشنی ز عالم دیگربه من رسید

عمری به شیشه کرد مرا خشکی خمارتا ساغری ز باده احمربه من رسید

از زهر سبز شد پروبالم چو طوطیانتا گردی از حلاوت شکر به من رسید

جان در تن شکار کند شست پاک منفربه شد آن شکار که لاغر به من رسید

منت خدای را که سخنهای آبدارصائب ز فیض ساقی کوثر به من رسید

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از نعمت‌ها و فیض‌هایی که به او رسیده سخن می‌گوید. او به این اشاره می‌کند که در مقایسه با دیگران، نعمت‌های خاصی از آسمان بر او نازل شده است. مهر و محبت الهی او را انتخاب کرده و عشق را در وجودش جاری کرده است. شاعر از فضا و محیطی پر از کرم و جود یاد می‌کند که در آن، طلا و گوهر به او رسیده است. او همچنین از تجربیات تلخ و شیرین زندگی‌اش سخن می‌گوید و به این نتیجه می‌رسد که در نهایت، نعمت‌های خدای را شکر می‌گوید که او را به سخنانی پرمحتوا و سرشار از فیض رسانده است.