غزل شمارهٔ ۳۹۵۱
نظر لباس پرستان به مال و جاه کنند( . . . ) نمدکلاه کنند
به گرد کعبه بگردند بهر جامه نوبه روی آینه از بهر زر نگاه کنند
به پیش پای خوداز کجروی نمی بینندبه هر که راست نهد پای کج نگاه کنند
کلاه گوشه به خورشید وماه می شکنندچو داغ لاله اگر صفحه ای سیاه کنند
فریب وعده این خشک طینتان نخوریکه تشنه ات ز سرچشمه روبه راه کنند