غزل شمارهٔ ۳۸۶۹
نشاط لازم نقص عقول می باشدبه قدر هوش وخرد دل ملول می باشد
ز زلف چون به خط افتادکارخوشدل باشکه این برات قریب الوصول می باشد
به خوش عیاری انگور بسته خوبی میجنون خلق به قدر عقول می باشد
ببخش اگر ز تو خواهم مراد هر دو جهانکه میهمان کریمان فضول می باشد
کسی که زخمی شهرت شده است چون صائبهمیشه طالب کنج خمول می باشد