غزل شمارهٔ ۳۸۳۵
ز طرف روی تو خط سیاه پیدا شددر آفتاب قیامت پناه پیدا شد
ز خط به چهره لغزنده تو دلشادمکه دست پیچ برای نگاه پیدا شد
شکر اگر چه شود حاصل از زمین سیاهز شکر تو زمین سیاه پیدا شد
ز تنگی آن دهن از دیده بود پوشیدهز خط به تنگ دهان تو راه پیدا شد
به حیرتم ز خط سبز آن لب نمکینکه چون ز کان ملاحت گیاه پیدا شد؟
دمید خط ز بناگوش آن سمن سیماغریب شامی ازین صبحگاه پیدا شد
ز فتنه خط شبرنگ او مشو ایمنکه برق، صائب از ابر سیاه پیدا شد