غزل شمارهٔ ۳۶۸۸

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: ابمیگردد۱۴ بیت

گل عذار تو بی‌آب و تاب می‌گرددسواد زلف تو موج سراب می‌گردد

تبسم تو به این چاشنی نخواهد ماندشراب لعل تو پا در رکاب می‌گردد

مرا از آن لب میگون به بوسه‌ای دریابکه دم به دم مزه این شراب می‌گردد

به جستجوی لبت آب خضر گرد جهانعنان گسسته چو موج سراب می‌گردد

درین محیط که تیغ برهنه موجه اوستغرور پرده چشم حباب می‌گردد

فغان که شبنم بی‌آبرو درین گلشنمیانه گل و بلبل حجاب می‌گردد

ز وعده‌اش دل پراضطراب تسکین یافتعقیق در دهن تشنه آب می‌گردد

به زلف چشم بتان را توجه دگرستکه فتنه گرد سر انقلاب می‌گردد

به سنگ ناخن هر تشنه‌لب که می‌آیددهان آبله ما پرآب می‌گردد

ترا ز دغدغه نان نکرد فارغ‌بالنه آسیا که به چندین شتاب می‌گردد

تپیدن دل عشاق اختیاری نیستبه تازیانه آتش کباب می‌گردد

ز اشک من جگر بحر آن‌چنان شد گرمکه در دهان صدف گوهر آب می‌گردد

به بال کاغذی عقل می‌پرم صائبدر آن چمن که سمندر کباب می‌گردد

چه فکرهای لطیف است این دگر صائبکه گل ز شرم تو در غنچه آب می‌گردد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوقه‌اش اشاره می‌کند و بروز احساسات عاشقانه را به تصویر می‌کشد. او از گل‌هایی که تحت تأثیر زیبایی معشوقه آب و تاب می‌خورند و تبسّم او که مانند شراب گرانبهاست صحبت می‌کند. شاعر همچنین به جستجوی لب معشوق و تأثیر آن بر خود و دیگران اشاره می‌کند. در طول شعر، از مسائل عاشقانه، غم و شادی، و عواطف شدید سخن به میان می‌آید و با تصاویری زیبا و لطیف احساسات درونی شاعر به نمایش گذاشته می‌شود. در نهایت، شعر به عمق تأثیر معشوق بر روح و دل عاشق می‌پردازد و نشان می‌دهد که عشق و زیبایی چقدر بر زندگی تأثیرگذار است.