غزل شمارهٔ ۳۵۲۵
چون نفس زیر فلک دل به هوس راست کند؟زیر سرپوش، چراغی چه نفس راست کند؟
چون مگس گیر، ز تسبیح ریایی زاهددام تزویر پی صید مگس راست کند
دل افسرده به فریاد نگردد بیدارره خوابیده کجا قد به جرس راست کند؟
تا به مقصد نرسد شوق نگیرد آرامسیل در راه محال است نفس راست کند